সুকন্যা ডেকা   (সুকন্যা)
1.1k Followers · 1.1k Following

read more
Joined 25 August 2019


read more
Joined 25 August 2019

নিশাহটিৰ ভাঁজতে এটি সুবাস দিয়ক
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
নিশাহৰ ভাঁজত বিৰিঙি উঠা ভাললগাখিনিৰ আপাহতে
আবেলিৰ ৰ'দজাকৰ ফাঁকে ফাঁকে জিঞাজনী হৈ ৰ'দালিৰ নাচোন ।

সমীৰত পৰিব্যাপ্ত ৰজনীগন্ধাই.......
উশাহটিক মাথোঁ পৰশি গ'লেই হ'ব।
প্ৰণয়ৰ চামিয়ানা আঁৰি
শূণ্যতেই তেওঁৰ পুণ্যময় হৃদয়ে অনুৰতিৰ সুঘ্ৰাণ সিঁচিব।
ভালপোৱাবোৰ এনেকৈয়ে বিয়পিব।।

ক্ৰমে আবেলিটি নিশাৰ কোলাত শুই পৰিব..!
আন্ধাৰে পোহৰখিনি অধিকাৰ কৰি পেলোৱাৰ ক্ষণত
প্ৰণয়ৰ ছায়াত অংশুমালা আঁৰি ,
ৰ'দালিৰ তুতিত হৃদয়ৰ নিষ্কলুষতাত এগছি বন্তি জ্বলিব।

বন্তিৰ সংজ্ঞা "প্ৰণয়ৰ অহনিৰ্শ বন্তি।"
নিত্য প্ৰজ্বলিত ৰ'দালিৰ জীৱন উদ্ভাসিত কান্তি ।।

-



ৰ'দকাঁচিয়লিক হাঁহি এটি যাচি,
তেওঁ গ'লগৈ.............

শেৱালি সনা আৱেগবোৰ হৃদয়লৈ ছটিয়াই
মাঁথো কৈ গ'ল "অপেক্ষাৰ সীমনাবিহীন এই প্ৰণয়"।
বেলি লহিয়াৰ পৰত আকৌ উলটি আহিম
জোনাক বাকি অনুভৱবোৰৰ ছন্দ মিলাবলৈ..।।

-



"বিষণ্ণতাৰ অম্বৰ পিন্ধি বজোৱা বাঁহীৰ সুৰটি
বিষাদত নষ্ট বতাহজাকেই উৰুৱাই নিব।"

কৰ্ণত স্বৰটি গুজি দি.......
হৃদয়ত বেজাৰৰ জোনবিৰি পিন্ধাই থৈ আহিব।
অবিমৃশ্য সদাগতিৰ উপহাৰটি বিষাদসিক্ত হ'লেও
হৃদয়ৰ প্ৰণয়ৰ সাকিনটিয়ে
অনৰ্গলে উদং আমঠুত সাৱটিও ল'ব...।

কিয়নো, এই সুৰ প্ৰিয়জনৰ সুমিষ্ট মুৰুলীৰ..!!

-



সেই নৈখনিৰ পাৰত প্ৰেমৰ আস্তানা
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
ক্ষণপ্ৰভাৰ দৰে ক্ষৰী নহয় নৈখনিৰ আৱেগ,
তমসাৰ প্ৰসাধনেৰে যে নিৰত্যয়ৰ বাবে আঁৰ দি ৰাখিব পৰা যাব।

ইটো অভিনিৱিষ্টভাৱে পঢ়ি সাং কৰিছে সহস্ৰ প্ৰণয়িনীৰ হিয়া ,
অবিনষ্টভাৱে গুজিও লৈছে অতলস্পৰ্শী বক্ষত সহস্ৰ প্ৰতিজ্ঞাবাণীৰ অময়া।
"লক্ষ প্ৰেমিক হিয়াৰ কিৰীলি কঢ়িয়াইয়ে ইয়াৰ এই বিৰামবিহীন যাত্ৰা।"

গৰজি উঠা অভ্ৰৰ বিগলিত বিষাদৰে বক্ষস্থল ভৰুণ ।
তৎসত্বেও বিচ্ছেদৰ নেত্ৰাম্বুকো ডোঙাত সামৰি যোৱাত ই চিৰকালে ব্যস্ত ..!
ই যেন....... এক অভিনৱ সত্বা।
লক্ষ লক্ষ প্ৰেম পক্ষীয়ে প্ৰণয়ৰ ৰঙ লেটিয়াই দিয়া ৰঙীন দিস্তা।।

মাথোঁ, অবিচল সাক্ষী হৈ আশীষ দিছে গৈছে মিলনান্তৰৰ..
স্ৰোতৰ বিনদেও উৰুলি দিছে জীৱন শুভাৰম্ভৰ।

("অবিমিশ্ৰ মৰমবোৰ সাৰথি হৈ পৰক....মৰমবোৰ বৈ যাওঁক হৃদয়ৰ পৰা হৃদয়লৈ..! "
সুৰম্যপূৰ্ণ হৃদয়ৰ পলাশখিনিক লৈ উদং সেওঁতাটোও জিলিকি উঠক।। )

এই নদীৰ পাৰ.....
যুৰীয়া শালিকাই প্ৰেমেৰে উপহাৰ দিয়া এটি সৌম্যতা.,
অনুৰতিৰ অনল্পতা...,
প্ৰেমালাপৰ এক চিৰন্তন আস্তানা।


-



সদ্যহতে আপুনি এইদৰেই থাকক....
আপোনাৰ প্ৰিয় পৃথিৱীখনৰ সৈতে....(সংগীতৰ মূৰ্ছনাত মগ্ন হয়)!
আপাততঃএই দুই হৃদয় সত্বাৰ একেটি মাত্ৰ পৰাণক মই অকলেই মৰমেৰে নিচুকাম ।
কিন্তু মই ব্যৰ্থ হ'লে নিস্ফলতাৰ দোষেৰে মোৰ প্ৰণয়ক কালিমা নাহানিব। ।

-



দুৰ্বোধ্যতাই অগা-ডেৱা কৰা জীৱনৰ বাটটিত প্ৰহেলিকাবোৰ ভাঙি, আশাৰ ডেউকা কোবাই সপোন প্ৰাপ্তিৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰি যোৱাৰ পিছতো...যেতিয়া কৃতকাৰ্যতাই উপলুঙা কৰে., সেই ক্ষণত মন-মগজুত সৃষ্টি হোৱা ধুমুহাজাকেই মোৰ বোধেৰে কষ্ট।

-



জোনাকৰ বাংময় বিবৃতি (৩)
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
অস্তাকাশৰ আওঢলীয়া ধৃষিৰ আমেৰি লাগিল...
সেয়েহে সাগ্ৰহেৰে জোনাকলৈ অপেক্ষাকৃত তাইৰ ৰক্তিম মুখখনি।
মুহূৰ্তৰ বাবে মৃদুভাৱে মুদ খাই পৰিল তাইজনীৰ নীলাক্ষি নয়নি..
যেন সন্মতিহে জনালে.....সায়াহ্নবেলাৰ সমীৰণক..!

"তাইৰ প্ৰিয়তমৰ হৃদয়ৰ বিটপীজোপাত জিৰাই থকা
অব্যক্ত অনুভৱক লৈ আহ বুলি..। "

সদ্যহতে,
'দিবাৰ ৰঙখিনিয়ে এন্ধাৰৰ কেঁকুৰিটোলৈ বুলি বাট সলালে। '

বকুলৰ সুঘ্ৰাণেৰে পূৰ্ণত্ব সন্ধ্যা..
লগতে উৰি যোৱা চঞ্চৰিকৰ মিহি গোন্ধ।
হৃৎ স্পন্দনৰ কোলাহলেৰেও ভৰুণ...
তথাপিও বিৰাজমান প্ৰণয়- অনুভূতিৰ স্নিগ্ধতা।
তাইৰ অপেক্ষাৰ জোনাকখিনি এতিয়া তাইজনীৰ জোনামুৱা মুখখনিৰ ওপৰত চন্দ্ৰতাপ তুল্য।

তাইৰ প্ৰিয়জনো আহিছে এই সুবাসিনী সন্ধ্যাক উপহাৰ যাচিবলৈ...
তেখেতৰ হৃদয়ৰ বিটপীজোপাৰ তলসৰা এগালমান প্ৰিয় ফুলৰ পাপৰি আৰু
মন আকাশৰ এমোকোৰা জোনাকক লৈ...।।

-



তিতিক্ষিত জীয়া লিপিকাখনি
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
সোৱৰণিবোৰত প্ৰচ্ছদ বিয়াপক্ত কৰি
অগৰু ত্বচত খোদিত কৰিছে তাইজনীয়ে....
"হিয়াৰ অনাশ্য হাঁহিটি। "

অগত্যা নাই বুলি নহয়....এপলক জুখি চাবলৈ মন চকুযুৰিক..!
কিমান আখ্যায়িকাৰে ভৰুণ হ'ব....?
এই শ্যামল বননিৰ শিখৰত থকা তাইৰ মনটি ।

বিৰুদৰ শিয়াৰ তদনুৰূপ হৈ খামুচি ধৰকচোন জীৱনক সফলে,
তাতেই গুঞ্জৰিত হওঁক কলস্বন....।
প্ৰণয় কিম্বা অগৰ্হিত কাহিনীৰ কলনাদ।।

'গৰকাত ভৰ দি তাইজনীয়ে শালৰ নাচনী নচুৱাইছে
সপোনবোৰৰ বুটা তুলিছে। "

চেনাইও আহক........
হৃদয় সত্বাৰ অনুৰতিৰ নীতীশ হৈ
তিতিক্ষা যাচক উন্মাদ আৱেগক।

তাই চেনেহৰ বিহুৱান উপায়ন কৰক।
আৰু তাইক উপহাৰ দিয়ক মৰম..... অগণিত মৰম।

-



অভিলষিত সুবাস এটি
🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸
প্ৰশ্বাসৰ প্ৰান্তত আপুনি মোৰ উশাটিক সজাই
তুলিবলৈকে নিতৌ ৰৈ থাকে।
বৰ্ষাৰ এই ৰুদ্ৰ প্লাৱনৰ কালতো
(আপুনি সজাই দিয়াৰ বাবেই)
মোৰ উশাটিত মই প্ৰতিদিনেই শেৱালিৰ সুঘ্ৰাণ
বিচাৰি পাওঁ.. ।
এতিয়াতো শৰৎ নাই..!
আপোনাৰ হৃৎ - প্ৰাংগনত বাৰু শেৱালিৰ ভূপদ আছে নেকি..?
য'ত মোৰ প্ৰিয় প্ৰসিত নিশিপুষ্পবিধে কোঁহ মেলে।

"হৃদয়ৰ অনামিকা কোলাহলে আপোনাৰ গীতৰ ছন্দত সদায়েই মুদ্ৰা দিয়ে। "
সেয়েহে,
আৱেগৰ উমত ভালপোৱাবোৰক নিচুকাই থাকক...!
সময়ৰ উত্তাপত সপোনবোৰৰ যত্ন লওঁক।
ব্যস্ততাৰ চেকাখিনিক লৈ মইতো প্ৰশ্ন নকৰো।
আপোনাৰ অক্ৰুৰ হৃদয়ৰ ভূঁইৰ সুঘ্ৰাণটিয়ে মোৰচোন নাকতেই ধৰে,
কেঁচা মাটিয়ে আপোনাক দিয়া মৰমবোৰেৰে
সায়াহ্নবেলাতচোন মোৰেই আঁচল ভৰে।
অনুযোগৰ জানো কিবা অৰ্থ আছে..?
আপুনি প্ৰতিটো শ্বাস সজাই যাওঁক শেৱালিৰে।(ভালপোৱাৰে )
আৰু আপোনাৰ প্ৰিয় হিমিকাবোৰ আবতৰতো ছটিয়াই যাম হৃদয়লে।। (কবিতাৰে)


-



স্বাৰ্থান্ধৰ গ্লানিসিক্ত নেকি বাৰু..?
এই বৰষুণৰ টোপাল.,
নিৰম্বু মৃদাক সহস্ৰ উশাহ উপহাৰত দি থৈ যায়',
অথচ হিয়াৰ বিষাদক আলম্ভ কৰাৰ বাবে
পুতৌ উপজি নিশাহ এটিও ছটিয়াই নাযায়।

-


Fetching সুকন্যা ডেকা Quotes