সুকন্যা ডেকা   (সুকন্যা)
1.2k Followers · 1.1k Following

read more
Joined 25 August 2019


read more
Joined 25 August 2019

এইবেলি গ'ল গৈ........
ধূসৰিত অহ্নবোৰ গণি গণি-----,
মাথোঁ হৃদয়খনত আশাধাৰী হৈ ৰ'ল আজীৱলৈ.....
উদাত্ত সুৰেৰে জীপাল এটি সন্ধিয়া।(আপোনাৰ নামৰ)

-



আৰু কিছুপৰ--------
জোনাকবোৰ ক্ৰমে নামি আহিব.......!
হিমিকাৰ স্নিগ্ধতাত ডুব যোৱা নিশাবোৰৰ বুকুত আঁউজি
প্ৰণয়ৰ সেন্দুৰীয়া বাটটিত পাৰি থোৱা শুভ্ৰ আঁচলখনিত জোনাকে
এটি দুটিকৈ হাজাৰ বুটা তুলিব।

------এইয়া শৰৎৰ আগমনৰ ৰাগি-------

হয়তো...! শাৰদীৰ মায়া লাগি আকৌ মোৰ কাণত পৰিব,
শৰদৰ নিয়ৰে কঁপোৱা আপোনাৰ কণ্ঠত এটি নতুন গীতৰ কলি।
সেয়েহে, মই নকলেও,
কালৰ সীমনাত অন্ততঃ ইতিহাসে সোঁৱৰাব---

আপুনি যে আছিল,
শৰৎৰ 'বা'জাকিয়ে মোক দি যোৱা মোৰ এটি পৱিত্ৰ কামনা।

-



ৰ'দাকাশৰ এটি মিঠা মালিতা
🔹🔹🔹🔹🔹🔸🔹🔹🔹🔹🔹🔸🔹🔹🔹
কিদৰে সৃষ্টি হয়........?
আপোনাৰ গীতৰ সহস্ৰিকা অনুভৱী সত্বা।
আপোনাৰ দৰে,
মইওচোন বোৱাৰীপুৱাৰ সেই কোমল ৰ'দজাকি হৃদয়তে সামৰি লওঁ --------
আৰু ওৰেটো দিবা এটি অকবিতাৰ স্বাৰ্থত অনুভৱলে বাট চাই ৰওঁ।
ক'তা....! একো নাইচোন।(অনুভৱ শূন্য)
অনুভৱ শূন্যতাই কোঙাহে কৰি তোলে।
শব্দবোৰেও অপেক্ষাত ক্লান্ত হৈ পৰে।

স্বৰূপাৰ্থত, আপোনাৰ দৰে ৰ'দজাকৰ আঁচলখনিয়ে মোৰ বাবে উৰুৱাই নানে----
অনুভূতিৰ আস্তানা।
যিহেতু, আপোনাৰ হেঁপাহৰ ৰাগি লাগি জী উঠা মোৰ প্ৰতিটো ক্ষণেই
এটি এটি কবিতা ।
আপুনি ৰ'দালিৰ প্ৰেষ্ঠা আৰু
মই আপোনাৰ.........!
সঁচাকৈ..! সাদৃশ্যতাৰ অংকভাগ মইনো কিদৰে হৃদয়ৰ ফলিত পাতিম..?
মইটো আপোনাৰ দৰে গুণগুণাবও নাজানো,
"ৰ'দাকাশৰ এটি মিঠা গীতৰ মালিতা'।

-



বিষাদিত অসুৰাৰ গাঢ় তমসা ভৰুণ বাটটিতেই
ক'ৰবাত উজুটি খাই পৰি ৰৈছিল কায়া..!
অথচ পৰাণটিয়ে আপোনাৰ সুৰটিৰ সন্ধানত যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখিছিল।

অপ্ৰতিহত মনটিৰ দৃঢ় আজ্ঞা -----------!
যুগুত কৰ তই----।
শাৰদী আগমনৰ উল্লাসত সুৰ নগৰীত ব্যস্ত হৈ থকা তোৰ আপোনজনৰ সংজ্ঞা।

যিহেতু আপুনিতো সেই ক্ষণত ব্যস্ত আছিল..,
এটি স্বৰক বিন্যাস দি -----
আন এটি সুৰক উশাহ দিয়াত ।
অৱশ শৰীৰটিৰ বেদনাক আপুনিচোন প্ৰত্যক্ষ কৰিবলৈ সময়ে নাপালে।
সেয়েহে আপুনি নুবজিব আত্মা হেৰুৱা বিপোষটিৰ কিমান যাতনা।।

সাম্প্ৰত, জীবাত্মাৰ কাতৰ অনুৰোধ, (আপোনালৈ)
অকথিত হৃদয়ৰ শব্দক এবাৰলৈ শুনক।
মোৰ অকবিতাৰ অনুভৱবোৰ মাথোঁ এবাৰলৈ পঢ়ক।।

আপোনৰ ব্যস্ত নগৰীৰ পৰা ফালৰি কাটি আহি,
কেৱল এটি মান সুৰ মোৰ হৃদয়ৰ বিশ্ৰম্ভকো পিন্ধাই দিয়ক।।

-



প্ৰশান্তিময় হাঁহিটিৰ সৈতে ,
গাম্ভীৰ্যতাৰ সাজযোৰ পিন্ধি থকা তেওঁজন।
সেই দুকপোলৰ স্মিতহাস্যটি যেন হৰিষৰ অধ্যাসন।

তেওঁৰ দুঅক্ষিত প্ৰৱাহিত হৈ থাকে সহস্ৰ স্বপ্নৰ সৰিৎ,
আৰু হৃদয়ত হেন্দোলিত হৈ থাকে .....
আশা প্ৰাপ্তিৰ উৎকলিক--------।

(ঔদাৰ্য্যপূৰ্ণ হৃদয়খনিয়ে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰা পৰাণৰ সুৰটিৰ সৈতে তেওঁজন বৰ চহকী।)

স্বপ্নপ্ৰাপ্তিৰ হাবিয়াহত দুৰ্বোধ্যতা বিদাৰিত কৰি অগ্ৰসৰ হৈ,
ৰৌদ্ৰস্নাতা জীৱনসংগ্ৰামৰ বাটটিত কাহানিও ভাগৰি নপৰা পথিকজনেই তেওঁ,
কিম্বা অনামী আৱেগৰ প্ৰহেলিকাময়ী বৰ্ষাক সুৰৰে উশাহ দি....
স্নিগ্ধতাৰ পৰশ ছটিয়াই স্বৰৰ বিন্যাস দিয়াজনেই তেওঁ।

তেওঁজনৰ অবাৰিত কণ্ঠত জাগ্ৰত হৈ উঠে সহস্ৰ অনুভৱৰ ভাষা,
প্ৰতিটো স্বনৰ আঁৰতো ভাহি উঠে একাঁজলি সেউজবুলীয়া বাৰ্তা আৰু
পৰাণৰ প্ৰতিটো কোণত সদা শিয়াই থাকে সুললিত কণ্ঠৰ ধাৰা।




-



অনুভৱৰ স্বাৰ্থত জীয়াই থকা মোৰ বিষাদত নুব্জ্য হৃদয়খনিয়ে
যিদিনা উশাহবিহীনতাত স্তব্ধ হৈ পৰিব,
সেইদিনাই গম পাবা ---
যোৱা নিশা জোনাকক লৈ মোৰ পৰাণে লিখা কবিতাটিয়েই আছিল....
মোৰ জীৱনৰ শেষৰটি কবিতা।।

-



নিয়ঁতীজনীৰ নিওঁ-নিওঁ চিঞৰত সন্ধ্যাবোৰত ঘুণে নধৰে।

মোৰ সন্ধ্যাবোৰত ঘুণে বিন্ধে........
কিঞ্চিৎ অভ্ৰৰ সৈতে দীপ্তিময় হৈ উঠা,
সৌ মোৰ প্ৰিয় জোনটিৰ আলোকত।

"তামসীত অদৃশ্য হোৱা বিষাদিত পৃষ্ঠাবোৰ জোনটিয়েইচোন জিলিকাই তোলে।"
আৰু বিদায়ীক্ষণত প্ৰত্যুষ উপহাৰত দি মোৰ জোনাকখিনিক বেচ ইতিকিং কৰে।।

-



ৰ'দে ভুমুকি নমৰা পদূলিটোৰ কাষতে বহি,
বিদায়ী সূৰুযটিৰ বেদনাত তাইজনীয়ে লিখে......
অনামী আৱেগৰ মস্তিষ্কৰ অনুজ্ঞাহীন হাজাৰ কবিতা।

"ক্লান্ত হৃদয়খনত বাজি উঠিব দিয়া প্ৰণয়ৰ জুনুকা,
হিয়াখনিৰ কোৰ্হাল অকণমান মইয়ো শুনো।
নষ্ট আৱেগবোৰকো বুটলি নানিবা,
সিহঁতৰ অভিমান অলপ মইয়ো সহো।। "

'(কবিতা'------------)

হয়......! ঠিক এইদৰেই...................!

তাইজনীয়ে ৰচে সহস্ৰ হেপেহুৱা কবিতা।
নাইবা কেতিয়াবা বগাপাতত আঁকে.......
ৰ'দে ভুমুকি নমৰা পদূলিটোৰ স্নিগ্ধতাত গোট মৰা নিয়ৰৰ মালিতা।

✍️ সংগীতা



-



মোৰ সহস্ৰ অনুভৱ এইদৰেই পৰি ৰ'ব
————————––————————————————————————————-——————
প্ৰাপ্তিৰ পোহৰখিনি মোক কিঞ্চিতো নালাগে,
এন্ধাৰখিনি দিলেই হ'ব...
(যিহেতু জোনাকখিনি মই এন্ধাৰতহে পাম। )

আৰু এই জোনাকখিনিয়ে মোক আমৃত্যু উপহাৰত দি যাব----------

কেতিয়াবা 'প্ৰণয়ৰ জোনাকসিক্ত এজাক বৰষুণ'
আকৌ 'কেতিয়াবা বিষাদৰ নিস্কৰুণ'।
কেতিয়াবা যদি' বৈপ্লৱিকতাৰ আলোড়ন ',
আকৌ কেতিয়াবা 'অনুভৱত ৰহস্যৰ অংকুৰণ'।

বগাপাতখিলাতো সদায় নিথৰ হৈয়ে পৰি থাকে..!
অনুভৱ অভিধাধাৰী আত্মাটিৰ অপেক্ষাত।
আৰু এই অপেক্ষাকৃত প্ৰসৃত পাতখিলাক জোনাকে পৰাণৰ সৈতে মিলন ঘটাই ,
নীলা মহীৰে উশাটি আঁকি ..আত্মা আৰু উশাহৰ ৰাগিত এটি জীয়া কবিতা লিখিব।
মোৰ অনুভৱেও তাতেই প্ৰাণ পাই উঠিব..!

প্ৰান্তত ,সময়ৰ নিদাৰুণ ফিৰিঙতিয়ে শুভ্ৰতাকো পৰশিব..।
সেই স্ফুলিংগৰ কাষতেই মোৰ অনুভৱবোৰ সদায়ৰ বাবে পৰি ৰ'ব..!
নিথৰ কিম্বা নিশ্চল হৈ.........।।


-



নিষিদ্ধ বতাহজাকিৰ অবাৰিত প্ৰৱাহে বিয়পাই যোৱা
বেদনাৰ কেচেমা গোন্ধৰ ত্ৰাসত ৰুদ্ধ হৈ পৰিছিল------
সেই অভিলাষিত হৃদয়ৰ বিশেষ উশাটি----!

(অথচ, হৃদয়খন কিন্তু জী আছিল....,
বিকলাংগৰ পৰিচয় লৈ)

"সুখে গোন্ধোৱা 'বা'জাকিৰ অপেক্ষাত।"


-


Fetching সুকন্যা ডেকা Quotes